Kwaklog

maandag 5 oktober 2009 16:03

Wat was dat leuk!

Meer dan 6000 kinderen hebben we in de afgelopen week

het dertig jaar oude verhaal van Alfred Jodocus Kwak verteld.

Het is een feest van begin tot het eind.

Een poppenkast met muisstille momenten.

Het Residentie Orkest tokt, schreeuwt en leeft met ons mee,

onder leiding van de bevlogen dirigent Josep Vicent.

"Ons" is Gaëtane Bouchez, Boy Ooteman en ik.


Dieuwertje is onze steun en toeverlaat achter de schermen.


We vertellen een verhaal over Zonderwaterland,

waar bijna geen water meer is om je snavel mee te poetsen,

zo weinig zelfs dat sommige dieren van dorst dood gaan.

Alfred en Henk willen een kanaal graven van Grootwaterland naar Zonderwaterland

om die dieren te helpen.

Alfred spaart geld,

maar als hij de goudstukken heeft die nodig zijn om het project te bekostigen

komt de koning erachter dat zijn schatkist bijna leeg is.

Hij draagt zijn bode op Alfred zijn geld te lenen.

Het “niet doen, nee!” van de kinderen is oorverdovend.

Ik zie sommige orkestleden achter me oordoppen in doen.

Alfred waggelt naar het paleis om zijn geld terug te halen,

onderweg komt hij een vos tegen die hem op wil eten.

Oordoppen voor het orkest.


Woorden kunnen niet beschrijven hoe het is in de huid

van de wereldberoemde eend te mogen kruipen.

Een uur lang stel ik me voor dat ik hem ben, de eend.

Maar als het zaallicht aan gaat zie ik ze zitten.

Twaalfhonderd Alfred Jodocus Kwakken.

Als het aan hun ligt heb je niets aan geld, als je niet kan zwemmen.

Als zij de koning waren pakten ze hun gouden schepje om mee te graven.


Na afloop drink ik een bekertje water,

dankbaar, uitgeput en een tikkeltje trots.


Max Douw



PS: meer foto's van de voorstelling kunnen jullie hier vinden



Foto's (c) 2009 Rudi Gagel, Onstagephoto; www.rudigagel.nl

donderdag 7 mei 2009 12:35

Lieve Alfred,
 
Je vroeg mij in je laatste brief waarom mensen vaak zo bang zijn. 
Dat weet ik niet..  
 
Gisteren kwam ik jouw dierbare vriendin tegen, de rivier. 
Ze schitterde in de lentezon.
Er werd in haar gezwommen, op haar gevaren 
en een paar vissers kietelden haar met hun hengels. 
Eenzaam leek ze niet, vies ook niet, 
ze zei dat ze soms wel bang was voor wat er zich op haar bodem afspeelde, 
maar ook dat ze zich daar niet te vaak mee bezig kan houden, 
omdat ze dan vergeet te stromen. 
 
Mijn opa zei altijd:
"Kijk niet te lang in je achteruitkijkspiegel want dan zie je niet wat er voor je gebeurt"
 
Heb je daar wat aan?
Ik snap het niet helemaal, maar ik ben dan ook geen rivier en nog lang geen opa.
 
Moet nu alweer stoppen met schrijven 
want Ollie Ooievaar vraagt of ik nog post heb voor Grootwaterland, 
via Polderstad vliegt ze straks voor langere tijd naar Zonderwaterland 
en daarna moet ze altijd een tijdje bijkomen 
dus het zal wel eventjes duren voor we elkaar weer spreken.
 
Tot gauw lief geeltje,
je Max

maandag 4 mei 2009 12:34

Hitlijst

Hallo, 


Las zojuist 

op de site van mijn geestelijke vader

dat bij de top 5

van meest verkochte producten

er zomaar 4 van mij bij staan.


Ik loop de hele morgen al

te kwaken van trots. 


Alfred



MEEST VERKOCHTE PRODUCTEN:


1. DVD - Alfred J. Kwak - De muziekfabel van Alfred J. Kwak


2. CD - Alfred J. Kwak - Herman van Veen en het Residentie Orkest


3. DVD - Hartstukke van Karin Hougaard


4. DVD - Alfred J. Kwak - Veiligheid & gezondheid 3


5. DVD - Alfred J. Kwak - Avontuur 1



Het is een vrijwel volledig andere Top 5 dan de afgelopen maanden. Waaraan het ligt? Dat moeten we Alfred en Karin vragen ...



dinsdag 14 april 2009 16:26

Lieve Max | Lieber Max,

Heb deze week geen kranten gelezen,

geen TV gekeken en niet gecomputerd. 

Het was een hele saaie week, maar wel een rustige. 

Van aardbevingen enzo heb ik niks meegekregen. 

Het ergste wat er deze week in mijn woonklomp is gebeurd?

Ik heb me vreselijk verslikt in een hap waterkroos.

Henk moest de heimlichgreep toepassen.

Weet je wat dat is? 

Hij ging achter me staan,

sloeg toen zijn armen om mijn buik als een omgekeerde omhelzing,

duwde toen zijn armen tegen mijn buik.

Er kwam via de andere kant weer lucht in mijn luchtpijp

en het hapje waterkroos schoot uit mijn keel weer op mijn bord.

Ik heb het maar niet meer opgegeten.

|

Ich habe diese Woche keine Zeitungen gelesen,

aufs Fernsehen verzichtet und den Computer nicht angemacht.

Es war eine sehr langweilige Woche, aber eine ruhige.

Von Erdbeben und so habe ich nichts mitgekriegt.

Mir ist diese Woche in meinem Wohnholzschuh was Schlimmes passiert.

Ich habe mich schrecklich an einem Happen Entengrütze verschluckt.

Henk musste den Geheimgriff anwenden.

Weißt du, was das ist?

Er stellte sich hinter mich,

schlug seine Arme um meinen Bauch wie eine runter gerutschte Umarmung, drückte dann seine Arme gegen meinen Bauch.

Über die andere Seite kam wieder Luft in meine Luftröhre

und das Häppchen Entengrütze schoss aus meiner Kehle wieder auf meinen Teller.

Ich habe aber nicht mehr weiter gegessen.



Het mooiste deze week was een bezoekje aan Oma Kwak.

Ze vertelde allemaal dingen over papa en mama

die ik nog nooit had gehoord.

Vooral mama schijnt erg ondeugend te zijn geweest toen ze zo jong was als ik.

Mijn rode sjaal is verkleurd in de witte was,

hij is nu roze.

Dolf de Kraai lachte me uit, hij vond me net een meisjes-eend, zei hij.

Ik vind roze eigenlijk een hele mooie kleur,

maar Oma Kwak breit toch een nieuwe voor me.

|

Das Schönste in dieser Woche war ein Besuch bei Oma Kwak.

Sie erzählte alle Sachen von Papa und Mama, 

die ich noch nie gehört hatte.

Vor allem Mama scheint ganz schön frech gewesen zu sein, als sie so jung wie ich war.

Mein roter Schal hat sich in der Kochwäsche verfärbt.

Er ist jetzt rosa.

Dolf die Krähe lachte mich aus, er hielt mich für eine Mädchen-Ente, sagte er.

Ich finde Rosa eigentlich eine sehr schöne Farbe,

aber Oma Kwak strickt für mich doch einen neuen.



Wat spannend dat je mijn eerste verhaal gaat vertellen in oktober,

met een orkest erbij!

Je moet maar gauw weer langskomen, want ik kan me dat avontuur nog heel goed herinneren.

Ik heb oma gevraagd 7 extra rode sjaals te breien, die kunnen je nog goed van pas komen. 

Een snavel heb jij natuurlijk jammer genoeg niet,

maar ik heb met Herman gebeld en die zei

dat een gele pet voldoende was.

Dan moet je wel een haar knippen

want al die krullen onder dat petje uit is geen gezicht.

Dat zei Joris de Zwaluw,

en die kan het weten want hij zit drie klassen hoger en wordt kapper.

|

Wie spannend, dass du meine erste Geschichte im Oktober erzählen wirst,

mit einem Orchester!

Du musst bald mal wieder vorbei kommen, denn ich kann mich an das Abenteuer noch sehr gut erinnern.

Ich habe Oma gebeten, sieben rote Extra-Schals zu stricken, die können dir noch gute Dienste leisten.

Einen Schnabel hat du natürlich leider Gottes nicht,

aber ich habe mit Herman telefoniert, und der sagte,

dass eine gelbe Kappe genügen würde.

Dann musst du dir aber die Haare schneiden,

denn all die Locken unter der Kappe sind kein schöner Anblick.

Das sagte Joris die Schwalbe,

und die muss es wissen, denn sie ist drei Klassen höher und wird Friseurin.



Oh ja, nog één vraagje: 

Waarom zijn mensen en dieren vaak zo bang?

|

Ach ja, noch eine kleine Frage:

Warum haben Menschen und Tiere solche Angst?



Een natte zoen van

|

Einen nassen Kuss von


Alfred

donderdag 5 maart 2009 13:53

Over boeken, schijfjes en mensenkind Max | Über Bücher, Scheiben und Menschenkind Max

L.S.

 

Goedemorgen | Guten Morgen,

 

Hoe gaat het met u?

Met ons, mijn vrouw en ik, gaat alles prima.

De lente mag wel komen,

de mist mag nu wel weg,

de knoppen in de bomen mogen open,

wat zonlicht op de klomp zou heerlijk zijn.

|

wie geht es Ihnen?

Uns, meiner Frau und mir, geht’s total gut.

Der Frühling darf kommen,

der Nebel darf verschwinden,

die Knospen in den Bäumen dürfen sich öffnen,

etwas Sonnenlicht auf dem Holzschuh wäre herrlich.


Hoor zojuist dat al onze avonturen

in een groot boek gaan komen.

Leuk.

En dat ze ook in vele talen

op DVD verschenen zijn.

En dat die schijfjes in sommige landen

zelfs in de hitparade staan.

Eendje op de eerste plaats,

in Finland nota bene.

Wie had dat ooit kunnen denken?

|

Ich höre gerade, dass all unsere Abenteuer

in ein großes Lesebuch kommen werden.

Schön.

Und dass sie auch in vielen Sprachen

auf DVD erschienen sind.

Und dass die Scheiben in einigen Ländern

sogar in der Hitparade stehen.

Entchen auf dem ersten Platz,

in Finnland notabene.

Wer hätte das jemals denken können?

 

Las ook dat mensenkind Max Douw

in de herfst ons voor gaat lezen,

begeleid door een heus groot symfonieorkest in ‘s-Gravenhage.

|

Ich las auch, dass Menschenkind Max Douw

im Herbst uns vorlesen wird,

begleitet von einem riesig großen Symphonieorchester in ’s-Gravenhage.

 

 

 

 

Zou daar maar wat graag bij zijn,

maar dat zal niet gaan.

Winnie, Henk de Mol, Professor Paljas van Pinguïn en ik

gaan in de vliegende molen

dan naar Hotsknotsbotswana voor een korte vakantie.

|

Ich würde gern dabei sein,

aber das wird nicht klappen.

Winnie, Henk de Mol, Professor Paljas van Pinguin und ich

reisen dann in der fliegenden Windmühle

nach Hotsknotsbotswana für einen Kurzurlaub.

 

Wens ook mijn geestelijke vader

veel succes met het declameren van onze belevenissen

in Jeru en Salem.

Ga zeker naar dat leesboek luisteren.

|

Ich wünsche auch meinem geistigen Vater

viel Erfolg beim Deklamieren unserer Erlebnisse

in Jeru und Salem.

Ich werde mir das Hörbuch bestimmt anhören.

 

Dag,

veel plezier

en tot spoedig ziens.

|

Tschüss,

viel Vergnügen

und auf ein baldiges Wiedersehen.

 

Hoogachtend | Hochachtungsvoll,

 

Alfred Jodocus Kwak

Brede Vaartstraat 6

Polderstad

Groot Waterland

maandag 26 januari 2009 14:53

Theofilius en nog veel meer | Theofilius und noch viel mehr

Vond het erg leuk, nu ook mijn avontuur met Theofilius de Sneeuwuil, in het Duits te kunnen lezen. | Fand es sehr schön, nun auch meine Abenteuer mit Theofilius der Schneeeule auf Deutsch lesen zu können.

 

Mijn Duits is niet zo goed. Toch heb ik alles begrepen. Wat kan Harald Siepermann mij toch goed tekenen. Hoorde in de auto van Henk de Mol het verhaal ook op luister-cd. Alsof ik er zelf bij was.

|

Mein Deutsch ist nicht so gut, aber ich hab alles verstanden. Wie Harald Siepermann mich doch gut zeichnen kann. Hörte im Auto von Henk de Mol die Geschichte auch auf Hör-CD. Als ob ich selbst dabei war.

 

  

 

Begrijp dat de jonge mens Max Douw met het Residentie Orkest ons allereerste verhaal gaat zingen en spelen in begin oktober. Hoop dat ik er bij kan zijn. Wens Max alvast heel veel succes. | Hab erfahren, dass der junge Mensch Max Douw mit dem Residentie Orkest Anfang Oktober unsere allererste Geschichte singen und spielen wird. Hoffe, dass ich dabei sein kann. Wünsche Max auf jeden Fall sehr viel Erfolg.

 

Bij Uitgeverij Kok zijn ze druk in de weer met de tweeënvijftig filmverhalen. Dat wordt een reuzeboek. En omdat het een reuzeboek wordt, komt dat pas in 2010 met Sinterklaas. Het wordt vooral een leesboek, zo’n dikke, met misschien een paar plaatjes uit de televisieserie (stills). Voor de lange avonden. | Beim Kok-Verlag ist man sehr beschäftigt mit den 52 Filmgeschichten. Das wird ein Riesenbuch. Und weil es ein Riesenbuch wird, kommt das erst im Jahre 2010 mit dem Weihnachtsmann. Es wird vor allem ein Lesebuch, so’n dickes, mit vielleicht ein paar Bildchen aus der Fernsehserie (stills) Für die langen Abende.

 

In de herfst van dit jaar komt er nóg een boek. Een om te lezen en te luisteren. Waar dát over gaat, durf ik niet te verklappen. | Im Herbst dieses Jahres wird es noch ein Buch geben. Eins zum Lesen und Lauschen. Worüber das geht, trau ich mich nicht, zu verraten.

 

Dag. | Tschüssi.

 

Fijn dat u er was

maandag 27 oktober 2008 15:39

Fijn dat u er was

We hadden een workshop in Leeuwarden.

We werkten daar aan ‘Een dag uit het leven van Alfred Jodocus Kwak’.

Onze gastheer was Gooitsen Eenling, vandaar.

 

Herman van Veen

 

---

 

FIJN DAT U ER WAS

...vlieg je met me mee

spring maar op mijn zachte rug

ik breng je naar heel hoog

en voor het donker terug...

 

 

Donderdagmorgen, 23 oktober 2008. In de Herman van Veenzaal van het ROC Friese Poort te Leeuwarden liggen overal blauwe snippers op de grond. In een oud televisiekastje staat een kom met een sereen zwemmende goudvis. Aan de zwarte kapstok hangen geen rode sjaals meer. De oude piano zwijgt. De spots zijn gedoofd. De zaal is in diepe rust.

 

Dat was de twee weken daarvoor wel anders. Herman van Veen gaf vijf dagen lang een intensieve workshop rond een verhaal van Alfred Jodocus Kwak. De jonge veelbelovende acteur Max Douw, leden van het Harlekijn Danstheater en drie vierdejaars leerlingen van de opleiding Sociaal Cultureel Werk Theater werkten samen keihard aan een voorstelling die dinsdagavond 21 oktober en woensdagavond 22 oktober in totaal vier keer werd gespeeld.

De overige elf studenten van de opleiding waren druk in de weer met de produktie. Ze knipten blauwe snippers voor een douchescène. Vonden ergens een oud televisiemeubel. Kochten een kom met een goudvis. Lakten de witte kapstok zwart. Zorgden voor een lichtplan.

 

Langzaam veranderde het summiere script in een spannend verhaal. Waarin Alfred Jodocus Kwak ontdekt dat de valse Merel Krankmadam gesteund door psychiater Dokter Das alle zangvogels opsluit zodat zij alleen kan worden afgevaardigd naar het songfestival. Gelukkig zorgt Alfred met zijn goede vriend Theofilius, de sneeuwuil, voor een happy end. Droomde Alfred dat hij wakker was? Of was hij wakker en leek zijn avontuur zo onwaarschijnlijk als een droom?

 

Herman van Veen daagde iedereen uit dingen te doen die men anders niet deed. Peter le Feber moest naast  pianospelen, zingen en acteren. De danseressen van het Harlekijn Danstheater moesten naast dansen ook acteren. De drie studenten moesten naast acteren ook zeer fysiek aanwezig zijn. Max Douw mocht improviseren, wat hij meesterlijk deed, maar moest leren dat ook weer binnen bepaalde kaders doen. En een student die eigenlijk het liefst acteert, moest het lichtplan verzorgen. Zo had iedereen een uitdaging en zag je de mensen elke dag stapje voor stapje groeien. Of zoals Peter, één van de studenten het verwoordde: “Dit is voor iedereen een heel bijzonder proces geweest. We hebben kunnen volgen hoe een beroemd theatermaker te werk gaat bij het tot stand komen van een productie. Een unieke ervaring.”

 

En de voorstelling? Een groot succes. Jong en oud genoot. Er werd gelachen, meegezongen, meegeklapt. EEN DAG UIT HET LEVEN VAN ALFRED JODOCUS KWAK is een lieve familievoorstelling waar je blij van wordt. Een ode aan het belang van zingen. Hopelijk gaat deze theaterproduktie net zo’n lang leven leiden als MATA HARI, die drie jaar geleden in dezelfde Herman van Veenzaal is geboren.

 

Donderdagmorgen, 23 oktober. Ik veeg de laatste snippers weg. Zet het kastje en de kapstok bij de oude decorstukken. Breng de goudviskom naar de receptie van de school, heeft men daar in de herfstvakantie ook aanspraak. De piano rijd ik achter de coulissen.

 

“Fijn dat u er was”. Zegt de vertelster aan het eind van de voorstelling. Als gastheer en als vriend zeg ik hetzelfde. Herman, Max, Fleur 1, Fleur 2, Linnet, Gaëtane, Petra, Peter en Dieuwertje, fijn dat u er was.

 

 

...hou je stevig vast

samen in het grijze blauw

vliegen is nog leuker

samen met jou...

 

 

Gooitsen Eenling

vrijdag 26 oktober 2007 10:55

Oostland

Ben laatst met Winnie, mijn vrouw, naar Oostland geweest. We waren uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje. Ludwig Schnabel. Een verre neef. Hij werd net zo oud als ik. Het werd een geweldig vrolijke boel. Ludwig woont in een heus kasteel aan een meer in de bergen. We hebben met z’n allen gezwommen. Wist niet dat water zo koud kon zijn. In Groot Waterland kan het water ook flink afkoelen. Maar zo koud heb ik nog nooit gezwommen. Het water in het meer is ijswater. Komt zo van de bergen. Brrr. Wel ongelooflijk helder. Je kan tot op de bodem kijken. Winnie vond het veel te koud. Zij komt uit het diepste puntje van Botswana. Daar is het water nooit koud. Wel bijna zo warm als lauwe thee. Na het zwemmen zijn we met z’n allen gaan eten. In een waterkroos restaurant met 2 sterren. Jonge, jonge wat lekker. Mijn snavel is er nog gelukkig van. Na het eten zijn we gaan dansen in een danstent. In Oostland doen ze aan de wals. Dat is na drie stapjes telkens in de rondte draaien. Ik ben niet zo’n danser. Winnie wel. Die heeft zich duizelig gedraaid. Toen was er vuurwerk. Prachtig die gekleurde knallen boven de bergen. Het is laat geworden. Voor het slapen heeft Ludwig ons nog voorgelezen. Ludwig is een schrijver van avonturenboeken. Wat hij voorlas was zo spannend, dat ik er niet van heb kunnen slapen. Ben toen maar gaan opschrijven wat jij nu leest. Dag.

 

De groeten van Alfred Jodocus Kwak