Mijn vader schreef al 22 A4-tjes vol. Over wanneer ik en hoe ik geboren werd, ze me kwijt raakten en weer gevonden werd. De rest zit nog in zijn potlood.

Goedemiddag,

Mijn naam is Dog. Ik ben een zwerfhond. Een hele oude. Van het, wat de mensen noemen, vuilnisbakkenras. Al veertien jaar ben ik op deze wereld. Heb zoveel meegemaakt. Niet voor te stellen. Mooie dingen, rare dingen, ongelooflijke en bange dingen. Spannende, afschuwelijke en gelukkig ook heel veel grappige dingen.

Er zijn niet veel plekken op de wereld waar ik niet rond gesnuffeld heb. Ik heb een prachtig hondenleven gehad. Lag laatst in het park onder de oude eik te kletsen met een vriendje, nog van school.

Leonard Poedel. Had hem jaren niet gezien. Rook hem zomaar voorbij komen. Mijn ogen zijn nogal slecht geworden, weet je. Ik zie geen kat. Het licht is bijna uit. Gelukkig is mijn neus nog zo goed als van een puppy. We hebben tot diep in de nacht liggen babbelen. Hij zei: “Je moet het opschrijven. Wat jij te vertellen hebt, zou iedere hond moeten lezen.” “Denk je?”, vroeg ik. “Beslist!”, kwispelde Poedel. Toen ik de volgende dag onder de brug wakker werd dacht ik, waarom niet. Zul je altijd zien, vond in een steegje een hele stapel nooit gebruikte scheurkalenders. Kon mooi op de achterkant van de blaadjes schrijven...